ჩემი ჭირვეული

ჯუნი, ცელქი სტაჟიორი და ადამიანების მანიპულირების ექსპერტი, და სორნი, მშვიდი, მოწესრიგებული კაცი, რომელსაც აბსოლუტურად არ შეუძლია მისნაირი ბავშვების ატანა, შეხვედრის დღიდანვე უთანხმოებაში არიან. კბილის პასტაში მარილის ჩაყრიდან დაწყებული პირადი ნივთების დამალვით დამთავრებული, ჯუნის დაუსრულებელმა ხუმრობებმა სორნი სიძულვილში ჩააგდო. მაგრამ ბედს იუმორის გრძნობა აქვს. როდესაც ჯუნი მოულოდნელად სორნს უჩვეულო სიტუაციაში წააწყდება, ის, რაც უხერხულად იწყება, მალე რთული კავშირის დასაწყისად იქცევა. კაცი, რომელმაც ერთხელ მტკიცედ განაცხადა: „მე არ მიყვარს ბავშვები“, ნელ-ნელა აღმოაჩენს, რომ უცნობი ემოციებით იტანჯება. კონფლიქტიდან სიახლოვემდე, გაღიზიანებასა და სიყვარულს შორის ზღვარი იწყებს ბუნდოვანებას.