ლაჟვარდისფერი გაზაფხული

ისტორია მოგვითხრობს გადაკარგულ ადგილას, ბუნებაში ცხოვრების არსის ძიებასა და ერთად თანაცხოვრებაზე.

დოკჰიონსა და ანას წარსულისა და მომავლის შიში წინსვლის საშუალებას არ აძლევს. ისინი ცხოვრების დინებისთვის ასაყოლად მყვინთავები ხდებიან. დოკჰიონისთვის ზღვა თავშესაფარია, ანასთვის კი გაქცევის საშუალება. მიუხედავად განსხვავებული წარსულისა, ზღვის სიღრმეში ყვინთვა ორივე მათგანისთვის შვებისმომგვრელია.